• strona główna
• mapa serwisu

• 
• 
• 
• 
• 

• 
• 
• 

Dla mediow

• Heel w pigułce
• Zdjęcia
• Kontakt
• Quiz

Natura a zwyrodnienia stawów

Starzenie się jest powolnym, stopniowo postępującym, ciągłym procesem, któremu podlega każdy człowiek, każda struktura organiczna. Zmiany o charakterze morfologicznym zauważamy ok. 40-50 roku życia – następuje utrata elastyczności skóry, przerzedzanie się i siwienie włosów, utrata wagi, obniżanie wzrostu. Wraz z upływem czasu spowalnia się motoryka, osłabia siła mięśni, pogłębia kifoza kręgosłupa. Zużyciu (zwyrodnieniu) ulega także narząd ruchu, w tym chrząstki i stawy.

Niemal wszyscy starsi ludzie narzekają na bóle w układzie ruchu. Zazwyczaj są one spowodowane zmianami zwyrodnieniowymi elementów stawowych, czyli artrozą oraz zamianami zapalno-reumatycznymi, czyli tzw. reumatyzmem tkanek miękkich. Choroba zwyrodnieniowa stawów należy do najczęściej spotykanych schorzeń reumatycznych. U osób powyżej 60. roku życia zachorowalność sięga 90%, choć dotyczy także pacjentów w wieku średnim. Do przyczyn schorzenia należą działania mechaniczne wadliwej postawy, urazy, sumujące się mikrourazy oraz choroby reumatyczne. Nie bez znaczenia są przebyte zapalenia czy zakażenia stawów. Przebieg zmian mogą nasilać: nadwaga, niewłaściwe obciążanie kolan, zaburzenia endokrynologiczne, płaskostopie.

Chrząstka i płyn stawowy sprawiają, że ruch w stawie odbywa się przy minimalnym tarciu. W przebiegu choroby zwyrodnieniowej dochodzi do zaburzenia czynności chrząstki i jej uszkodzenia. Gdy zmiany są zaawansowane, dochodzi do zakłócenia pracy stawów, porannej sztywności stawów, zmniejszenia zakresu ruchomości stawów; może dołączyć się także ból w trakcie ruchu.

 

Często dopiero właśnie ból w stawie skłania pacjenta do wizyty u lekarza. W miarę postępu procesu zwyrodnieniowego ból staje się przyczyną stopniowego ograniczania zakresu ruchu, zmniejszenia sprawności fizycznej. W końcu dochodzi do upośledzenia ruchomości stawów. Często, w okresach zaostrzeń choroby, pojawia się stan zapalny w obrębie stawu (wówczas ból jest silny).

Proces niszczenia stawu w chorobie zwyrodnieniowej
Stopień I	Stopień II	Stopień II	Stopień IV
Niewielkie dolegliwości bólowe w obrębie stawu w trakcie ruchu	Zaburzenia płynności ruchu – ból pojawia się na początku ruchu	Istotne ograniczenie ruchomości stawu, występują procesy zapalne	Staw jest sztywny, nieruchomy

Choroba zwyrodnieniowa stawów jest schorzeniem przewlekłym. Pacjent musi się zmagać nie tylko o ograniczeniami w wykonywaniu codziennych czynności, lecz także z chronicznym, uciążliwym bólem. Odwiedzając lekarza często oczekuje więc szybkiej pomocy, która ukoi cierpienia. Klasyczne leczenie zmian zwyrodnieniowych polega na podaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (leki te mają liczne działania niepożądane). Równolegle stosuje się zabiegi fizjoterapeutyczne, przede wszystkim elektroterapię i ultradźwięki. Pomocne są także masaże i okłady.

Z uwagi na to, iż choroba zwyrodnieniowa stawów jest schorzeniem przewlekłym, a pacjent z reguły jest osobą w podeszłym wieku, stosowane leki powinny nie tylko łagodzić dolegliwości, ale także nieść ze sobą jak najmniejsze ryzyko dla chorego (działania uboczne, interakcje z innymi lekami).

W chorobie zwyrodnieniowej można stosować leczenie złożonymi lekami homeopatycznymi (antyhomotoksycznymi). Leki te umożliwiają spowolnienie zmian zwyrodnieniowych i zmniejszenie natężenia odczuwanych dolegliwości.  Zeel T zawiera naturalne składniki, które działają przeciwbólowo i przeciwzapalnie*, pozwalając usprawnić poruszanie, a także hamują postęp procesu zwyrodnieniowego stawów. Lek pozwala zredukować bóle występujące na początku i w trakcie ruchu, przy obciążeniu, zmęczeniu oraz uczucie napięcia i sztywności w stawie (badania potwierdziły wysoką skuteczność preparatu Zeel T, porównywalną z inhibitormi COX-2**).  Bardzo dobra tolerancja leku występuje u 90% pacjentów.

Zeel T jest dostępny w maści i tabletkach, co umożliwia przeprowadzenie kompleksowej terapii. Bolące miejsca można posmarować maścią (lub zrobić np. na noc okład z maści), a ogólnoustrojowo, „od środka”, wesprzeć organizm preparatem w tabletkach.