Homotoksykologia i homeopatia

Badania w homotoksykologii

W centrum zainteresowania Działu Medycznego firmy Heel, współdziałających z nim instytutów i ekspertów są dwa nadrzędne cele: dokumentacja skuteczności leków oraz wyjaśnienie mechanizmu ich działania. Postęp w obydwu obszarach znajduje odzwierciedlenie w regularnie wydawanych publikacjach. Dostarczają one nowych argumentów do dyskusji o znaczeniu homeopatii.

Złożone leki antyhomotoksyczne są tworzone na podstawie zasad homotoksykologii (nauki o substancjach szkodliwych dla organizmu człowieka). Leki te:
1. mają zdolności do eliminacji homotoksyn (substancji szkodliwych dla organizmu człowieka)
2. poprawiają funkcje poszczególnych organów (w zależności od wskazań leku)
3. modulują odpowiedź immunologiczną

Terapeutyczna skuteczność preparatów, wynika z trzech powyższych, potwierdzonych empirycznie efektów. Obecnie celem firmy Heel jest ich naukowe potwierdzenie poprzez program badań podstawowych (np. działanie leków antyhomotoksycznych na układ odpornościowy, hamowanie rozwoju wirusów).

Aby udokumentować kliniczną skuteczność leków antyhomotoksycznych, Heel prowadzi badania kliniczne, badania obserwacyjne (kohortowe) oraz opisy przypadków.

Badania kliniczne są uznaną przez medycynę akademicką naukową metodą wykazującą skuteczność preparatów w warunkach kontrolowanych. W ostatnich 10 latach przeprowadzono i opublikowano szereg badań klinicznych różnych leków antyhomotoksycznych (np. skuteczność Euphorbium comp. S w przewlekłym zapaleniu zatok, skuteczność Vertigoheel w zawrotach głowy, Zeel comp. skuteczny w chorobie zwyrodnieniowej stawów kolanowych, skuteczność preparatu Spascupreel w terapii skurczów mięśniówki gładkiej u dzieci).

Badania nad skutecznością leków homeopatycznych przeprowadza się poprzez porównywanie ich ze środkami alopatycznymi (lekami chemicznymi). Wykazanie w sposób naukowy możliwości zastąpienia substancji chemicznej poprzez lek homeopatyczny stanowi wielkie wyzwanie dla homotoksykologii.

Heel prowadzi badania kliniczne na zdrowych ochotnikach zgodnie z międzynarodowymi wymaganiami – dyrektywami Unii Europejskiej, zaleceniami CPMP/IH, deklaracją helsińską, a także ustawą o zawodzie lekarza i prawem farmaceutycznym. Badania te odpowiadają także zaleceniom GLP (Good Laboratory Practice) oraz GCP (Good Clinical Practice). Regulują one sprawy planowania, przeprowadzania i dokumentacji badań klinicznych, zapewniają wiarygodność uzyskanych danych, a także regulują zasady przestrzegania praw pacjentów i badanych osób zdrowych.